สวัสดีค่ะ วันนี้ได้อ่านหนังสือ “ของขวัญทรงคุณค่า ๖๐ พระบรมราโชวาท” ซึ่งรวบรวมจัดพิมพ์โดยธรรมสภา เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในโอกาสงานฉลองสิริราชสมบัติ ๖๐ ปี เห็นว่าจะเป็นประโยชน์ต่อท่านผู้อ่าน โดยสามารถใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตให้มีความสงบสุขได้ และที่สำคัญ ต้องการจะให้ท่านผู้อ่านได้วิเคราะห์การใช้ภาษาจากในพระบรมราโชวาท ที่แสดงถึงพระปรีชาสามารถ และพระวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล ที่ทรงใช้ภาษาเป็นเครื่องมือในการสั่งสอนประชาชน เหมือนพ่อสอนลูก ทรงใช้ภาษาที่สร้างสรรค์ อ่านเข้าใจง่าย สำหรับคนทุกหมู่เหล่า สามารถนำไปสู่การปฏิบัติได้เป็นอย่างดี จึงได้ขออัญเชิญส่งมาฝากพี่น้องคนไทยในต่างประเทศ ให้ได้อ่านเพื่อความเป็นมงคลต่อชีวิต และเพื่อแสดงความจงรักภักดี แด่ พระผู้ทรงเป็น “พ่อ” ของคนไทยทุกคน

พระบรมราโชวาท

.....ในบ้านเมืองนั้น มีทั้งคนดีและคนไม่ดี

ไม่มีใครที่จะทำให้ทุกคนเป็นคนดีได้ทั้งหมด

การทำให้บ้านเมืองมีความปกติสุข เรียบร้อย จึงมิใช่การทำให้ทุกคนเป็นคนดี

หากแต่อยู่ที่การส่งเสริมคนดี

ให้คนดีปกครองบ้านเมือง

และควบคุมคนไม่ดี ไม่ให้มีอำนาจ

ไม่ให้ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายได้.....

พระบรมราโชวาท ในพิธีเปิดงานชุมนุมลูกเสือแห่งชาติ ณ ค่ายลูกเสือวชิราวุธ จังหวัดชลบุรี ๑๑ ธันวาคม ๒๕๑๒

..... คุณธรรมเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจนั้น

ประการหนึ่งได้แก่การให้ คือให้การสงเคราะห์ช่วยเหลือกัน

ให้อภัยไม่ถือโทษกัน ให้คำแนะนำตักเตือนที่ดีต่อกัน

ประการที่สองได้แก่การมีวาจาดี คือพูดแต่คำสัตย์คำจริงใจต่อกัน

พูดให้กำลังใจกัน พูดแนะนำประโยชน์ให้แก่กัน

และพูดให้รักใคร่ปรองดองกัน

ประการที่สามได้แก่การทำประโยชน์แก่กัน

คือประพฤติปฏิบัติตนให้เกิดประโยชน์เกื้อกูล

ทั้งแก่กันและกัน และแก่หมู่คณะโดยส่วนรวม

ประการที่สี่ได้แก่การวางตนให้สม่ำเสมออย่างเหมาะสม

คือไม่ทำตัวให้ดีเด่นเกินกว่าผู้อื่น

และไม่ด้อยต่ำทรามไปจากหมู่คณะ

หมู่คณะใดมีคุณธรรมเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวกันไว้ดังกล่าว

หมู่คณะนั้นย่อมจะมีความเจริญมั่นคง .....

พระราชดำรัส พระราชทานแก่สามัคคีสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์ ในการเปิดประชุมประจำปี ๑๐ เมษายน ๒๕๒๕

.....การมุ่งสอนคนให้เก่งเป็นเกณฑ์

อาจทำให้เกิดจุดบกพร่องต่างๆ ขึ้นในตัวบุคคลได้ไม่น้อย

ที่สำคัญก็มี

ข้อหนึ่ง บกพร่องในความคิดพิจารณาที่รอบคอบและกว้างไกล

เพราะใจร้อน เร่งจะทำการให้เสร็จโดยเร็ว

เป็นเหตุให้การงานผิดพลาด ขัดข้อง และล้มเหลว

ข้อสอง บกพร่องในความนับถือและเกรงใจผู้อื่น เพราะถือว่า

ตนเป็นเลิศ เป็นเหตุให้เย่อหยิ่ง มองข้ามความสำคัญของบุคคลอื่น

และมักก่อความขัดแย้ง ทำลายไมตรีจิต มิตรภาพ

ตลอดจนความสามัคคีระหว่างกัน

ข้อสาม บกพร่องในความมัธยัสถ์ พอเหมาะพอดีในการกระทำทั้งปวง

เพราะมุ่งหน้าแต่จะทำตัวให้เด่น ให้ก้าวหน้า

เป็นเหตุให้เห็นแก่ตัว เอารัดเอาเปรียบ

ข้อสี่ บกพร่องในจริยธรรมและความรู้จักผิดชอบชั่วดี

เพราะมุ่งแต่จะแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะตัวให้เพิ่มพูนขึ้น

เป็นเหตุให้ทำความผิดและความชั่วทุจริตได้โดยไม่รู้สึกสะดุ้งสะเทือน.....

พระราชดำรัสในพิธีทูลเกล้าฯ ถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ของ ๕ สถาบัน ๓ ตุลาคม ๒๕๓๒

.....ในการดำเนินชีวิตเรา เราต้องข่มใจ

ไม่กระทำสิ่งใดๆ ที่เรารู้สึกด้วยใจจริง ว่าชั่ว ว่าเสื่อม

เราต้องฝืน ต้องต้านความคิด

และความประพฤติทุกอย่างที่รู้สึกว่าขัดกับธรรมะ

เราต้องกล้าและบากบั่น

ที่จะกระทำสิ่งที่เราทราบว่าเป็นความดี

เป็นความถูกต้อง และเป็นธรรม

ถ้าเราร่วมกันทำเช่นนี้ให้ได้จริงๆ

ให้ผลของความดีบังเกิดมากๆ ขึ้น

ก็จะช่วยค้ำจุนส่วนรวมไว้มิให้เสื่อมลงไป

และจะช่วยให้ฟื้นคืนดีขึ้นได้เป็นลำดับ.....

พระราชดำรัสพระราชทานเพื่อไปอ่านในพิธีเปิดการประชุมยุวพุทธิกสมาคมทั่วประเทศ ครั้งที่ ๑๒ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๑๓

.....สามัคคีที่ถูกต้อง ไม่ใช่สามัคคีเฮโลกันไป

สามัคคีนี้บางทีก็ใช้ในทางผิดก็ได้

ถ้าใช้ในทางผิดก็มีหวังมีการปะทะกัน

แต่สามัคคีในทางที่ถูกนั้น ต้องอาศัยกำลังใจของแต่ละคน

ที่ทำอะไร หรือคิดอะไรในทางที่ถูก

ที่ถูกหลักเหตุผล และประกอบด้วยเมตตา

ถ้าหากว่าบุคคลมีจิตใจที่ดีและหมู่คณะมีความสามัคคีที่ดี

อาศัยใจที่มีเหตุผลดังกล่าว ก็ทำให้หมู่คณะอยู่ดีได้

แต่ว่าต้องระวังคำว่าสามัคคีในหมู่คณะ

เพราะว่าถ้าหากว่ามีกำลังที่ไปในทางที่ไม่ดี

คือหมายความว่าคิดไม่รอบคอบหรือมีเหตุผลไม่ถูกต้อง

ก็ทำให้ความสามัคคีนั้น

กลายเป็นสามัคคีที่ไม่ถูกต้อง สามัคคีที่พาให้ตีกัน

ถ้าหากว่าเป็นเช่นนั้น ก็ไม่ดี.....

พระราชดำรัส พระราชทานแก่คณะบุคคลต่างๆ ที่เข้าเฝ้าฯ ถวายพระพรชัยมงคล ในวันเฉลิมพระชนมพรรษา ๔ ธันวาคม ๒๕๒๘

.....การทำงานให้สำเร็จ

ขึ้นอยู่กับความสุจริตกาย สุจริตใจ

ด้วยความคิดความเห็นที่เป็นอิสระ ปราศจากอคติ

และด้วยความถูกต้องตามเหตุ ตามผล

จึงจะช่วยให้งานบรรลุจุดมุ่งหมาย

และประโยชน์ที่พึงประสงค์โดยครบถ้วนแท้จริง.....

พระบรมราโชวาท พระราชทานเนื่องในโอกาสวันข้าราชการพลเรือน ๑ เมษายน ๒๕๒๘

.....ความจริงใจต่อผู้อื่น

เป็นคุณธรรมสำคัญมาก

สำหรับผู้ที่ต้องการความสำเร็จและความเจริญ

เพราะช่วยให้ขจัดปัดเป่าปัญหาได้มากมาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาอันเกิดจาก

ความกินแหนงแคลงใจ และเอารัดเอาเปรียบกัน.....

พระบรมราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร ของ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๓๔